Niezwykła historia (niezwykłego) mostu w Radomnie i samej wsi

Okolice Szwarcenowa i ośrodka Ferienhaus Masuren to nie tylko cuda natury. To także cała masa niezwykle ciekawych miejsc, mających swą oryginalną, często burzliwą historię. Jednym z takich obiektów jest most znajdujący się na Jeziorze Radomno.

Radomno to wieś położona również w powiecie nowomiejskim, zaledwie 13 kilometrów na wschód od Szwarcenowa, gdzie mieści się nasz ośrodek.

– Drewniana kładka przez Jezioro Radomno jest oryginalnym elementem wpisanym w lokalny krajobraz i atrakcją turystyczną. Most ma także ciekawą historię i jest fragmentem międzynarodowego Szlaku św. Jakuba. Ciekawym zabytkiem jest również kościół parafialny w Radomnie – tak rozpoczyna się artykuł Stanisława R. Ulatowskiego, redaktora naczelnego Gazety Nowomiejskiej. Tytuł tego artykułu to: „Modrzewiowy most na Szlaku św. Jakuba i kościół nad jeziorem”

– Podczas wakacyjnych wędrówek warto zajrzeć do Radomna w powiecie nowomiejskim, jest to bowiem miejsce, w którym historia kłania się prawie na każdym kroku. Miejscowość może być celem weekendowego wypadu rowerowego dla całej rodziny – zauważa słusznie redaktor Ulatowski.

– Gorąco polecam wycieczkę do Radomna, bo jest to doprawdy ciekawe miejsce na turystycznej mapie nowomiejsko–iławskich stron — zachęca także Przemysław Majchrzak, mieszkaniec Brodnicy.

Jak zauważa dziennikarz i naczelny GN, wieś Radomno zawsze rozwijała się w cieniu jeziora, które dostarczało mieszkańcom ryb. W okresie międzywojennym nad wodą corocznie harcerze organizowali swoje obozy. W okresie wojen napoleońskich miała w okolicy miejsce bitwa Francuzów z Moskalami. Legenda głosi, że duża ilość wojska napoleońskiego, nie mogąc w inny sposób ratować życia, próbowała przepłynąć przez jezioro, niestety uratowało się

niewielu. Większość pozostała w wodzie na zawsze.

Most, jakiego daleko by szukać, liczy ponad sto metrów długości. Łączy wieś Radomno z półwyspem zwanym Nowy Ostrów i jest jakoby klamrą na wodzie pomiędzy powiatami nowomiejskim i iławskim. Drewniana konstrukcja przecinająca jezioro radomskie ma nie tylko walor użytkowy. Jest niemałą atrakcją turystyczną, bo wiedzie przezeń żółty szlak im. Franciszka Łęgowskiego. Trasa traktu liczy 160 kilometrów, a rozpoczyna się w Toruniu, następnie przebiega przez Golub-Dobrzyń, Brodnicę, Pojezierze Brodnickie, dochodzi do Radomna i dalej do Olsztyna.

– Most jest też fragmentem międzynarodowego Szlaku św. Jakuba i z tego powodu często z kładki korzystają zarówno turyści piesi, jak i rowerowi – dodaje Stanisław R. Ulatowski, który w swej publikacji przybliża również historię tego niezwykłego mostu.

– Pierwszy most łączący półwysep i Radomno wybudowali Niemcy, a następnie – by uszczelnić granicę – kładkę rozebrali. Po wojnie ludzie przeprawiali się łódkami, bądź ryzykowali, przechodząc do pobliskiego Radomna po lodzie. Wówczas zdarzył się tragiczny wypadek. Wypadła z łódki i utonęła w jeziorze żona leśnika. Był to przyczynek do inicjatywy budowy nowego mostu, który powstał w 1960 roku. Przetrwał on 26 lat. Potem kolejna wybudowana przeprawa służyła do 2008 roku, kiedy została zamknięta z powodu złego stanu technicznego. Następnie otwarty został nowy, wybudowany z drewna modrzewiowego, solidny most. Przeprawę wykonali żołnierze 3. Pułku Drogowo-Mostowego z Chełmna, przy wielkim zaangażowaniu leśników z Nadleśnictwa w Iławie.

Prawie nad brzegiem jeziora, przy oznakowanym szlaku stoi neogotycki kościół parafialny ze strzelistą wieżą, który warto zwiedzić. Świątynia pobudowana została w latach 1903 – 1906. Niektóre zabytki wnętrza zostały w ostatnim czasie odrestaurowane i można je podziwiać w pełnej krasie. Na szczególną uwagę zasługują malowidła stropowe kościoła, projektu Józefa Hubera, profesora Akademii Sztuk Pięknych w Düsseldorfie. Uwagę odwiedzających zwraca główny ołtarz, tzw. regencyjny, który najprawdopodobniej pochodzi z poprzedniej świątyni. W ołtarzu znajdują się liczne święte relikwie, które są widoczne w przeszklonych relikwiarzach. Sama parafia w Radomnie powstała już na początku XIV wieku, niedługo po powstaniu wsi. Do połowy XVI wieku należała do diecezji pomezańskiej i od początku była pod wezwaniem Najświętszego Serca Jezusa. W odległości 200 metrów od świątyni, jadąc w kierunku przysiółka Tabory, znajduje się cmentarz parafialny z nielicznymi zabytkowymi nagrobkami.

Źródło: Stanisław R. Ulatowski, artykuł „Modrzewiowy most na Szlaku św. Jakuba i kościół nad jeziorem”

Fot: Stanisław R. Ulatowski